𝔼𝕖𝕟 𝕓𝕠𝕠𝕞 𝕧𝕠𝕝 𝕙𝕖𝕣𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕚𝕟𝕘𝕖𝕟

𝔼𝕖𝕟 𝕓𝕠𝕠𝕞 𝕧𝕠𝕝 𝕙𝕖𝕣𝕚𝕟𝕟𝕖𝕣𝕚𝕟𝕘𝕖𝕟

Ze moest het leven al op jonge leeftijd loslaten. Voor haar ouders en zusje was het erg fijn dat ze thuis was opgebaard. Hierdoor konden ze op ieder gewenst moment even naar haar toe en stapje voor stapje afscheid nemen.

Toen we op de avond van de condoleance kwamen aanrijden kregen we al kippenvel toen we zagen dat de buurt vuurkorven had neergezet. In één van de bomen tegenover haar ouderlijk huis hadden ze zelfs een ster gehangen. Zo’n warm en lief gebaar van hen voor dit gezin waar het verdriet zo immens is.

De achtertuin hing vol met lampjes, op weg naar de tuinkamer waar ze lag opgebaard. Het geheel zorgde voor een warme en liefdevolle sfeer. In plaats van condoleanceregisters kregen de mensen aan het begin van de condoleance een papieren hartje waar ze met een gouden pen een herinnering aan haar of een boodschap voor haar ouders en zusje konden schrijven.

Buiten de tuinkamer stond onze herinneringsboom. Na het afscheid werd, veelal met een betraand gezicht, het hartje door de mensen zelf in de boom gehangen als laatste liefdevol gebaar. Zo ontstond aan het einde van de condoleance letterlijk ‘een boom vol herinneringen’ aan deze mooie en lieve meid.

Niet alleen voor haar afscheid maar ook voor alle andere families die we begeleiden kan deze herinneringsboom worden gebruikt.