Bente Wiefferink

Zo lief, zo puur, zo ontzettend wijs. Veel te goed voor deze wereld. Voor Bente was het geen kwestie van niet meer willen, maar van niet meer kunnen. Het psychisch lijden in de vorm van anorexia was voor haar te groot. Voor Bente is hier nu een einde aan gekomen. De rust is haar zó ontzettend gegund.

Het klinkt heel tegenstrijdig om dat te zeggen want we kunnen en willen er niet aan als iemand zo jong overlijdt. Toen ze ons belde om een afspraak te maken was onze gedachte heel eerlijk ook ‘dit kan toch niet waar zijn? Je hebt nog een heel leven voor je.’ Maar toen we haar kort daarna mochten ontmoeten was ons gelijk duidelijk dat het pas echt egoïstisch zou zijn om haar nog langer vast te willen houden. Want er zijn geen woorden voor datgene waar zij doorheen is gegaan.

Als je het echte verhaal van Bente kent, dan kun je alleen maar ontzettend veel respect voor haar en haar ouders en broer hebben om elkaar uit liefde los te laten. Want liefde is soms ook loslaten. Stapje voor stapje hebben we haar en haar ouders en broer de afgelopen maanden begeleid op weg naar het definitieve afscheid.

We hebben zoveel mooie gesprekken met haar gehad. Lieve Bente, dankjewel voor je puurheid en oprechtheid. Ondanks je korte leven heb je de wereld zoveel mooier gemaakt en ook ons verrijkt als mens.

Je bent nu vast op het allermooiste plekje waar je oma je heeft opgewacht. Wij weten dat er meer is tussen hemel en aarde.

Laat je ouders en broer maar weten dat je dichtbij hen bent en blijft.

Alles is liefde!