Sander de Hosson is longarts en auteur van verhalen over de zorg voor patiënten die ongeneeslijk ziek zijn. In zijn verhalen deelt hij situaties uit de dagelijkse praktijk.
In zijn column ‘Als ik doodga’ schrijft hij onder andere:
“Als ik doodga, hoop ik dat de mensen die van me houden daarna niet te snel weer normaal hoeven te doen.
Verdriet en rouw zijn geen problemen die opgelost moet worden.
Het is iets dat je meedraagt.
Soms is dat zwaar, soms onverwacht licht.
Soms midden in een kamer vol mensen.
Of ineens buiten, op weg naar de trein.
Ik hoop zo dat het er dan gewoon even mag zijn.”
Een aanrader om te lezen…
Comments are closed